Mijn
eigen ervaring met oorruis
Het
zal nu zo'n beetje drie en een half jaar geleden zijn dat de oorruis
begon.
Voordat het begon had ik s 'avonds als ik in bed lag soms een suisend
geluid boven in mijn hoofd. Maar dat was altijd snel weer over. Op een
gegeven moment hoorde ik een heel zachte ruis in mijn oor als het stil
was. Niet echt hinderlijk. Ik ging naar de arts om mijn oor uit te laten
spuiten. Ik dacht dat ik een oorprop had, dat had ik regelmatig. Het
klopte en de assistente haalde de prop eruit, maar er bleef iets zitten
wat zij er niet uit kon krijgen. De arts kwam en probeerde met een
instrumentje het velletje (want daar leek het volgens hem op) eruit te
halen. Plots prikte hij in mijn oor en het begon te bloeden. Ik zei laat
maar zitten, want het voelde niet goed wat er gebeurde. Maar hij wilde per sé het velletje eruit krijgen.
De volgende dag begon mijn oor zeer te doen. De dag erop weer naar hem
toe en nu bleek dat ik een ontsteking had en dat dit moeilijk te genezen
was. Het kon nog wel even duren voordat dit zou genezen. Dank je wel,
dokter. Ik was nog verder van huis en mijn oorruis was ook erger
geworden.
Wat nu, het zweet brak me aan alle kanten uit toen ik besefte dat de
oorruis niet meer weg ging. Ik las erover en daar werd ik ook niet
vrolijker van. Ik las overal dat de oorzaak van oorruis niet bekend was
en dat oorruis nauwelijks te behandelen was en je er mee moest leren
leven.
Ik ben van dokter veranderd en naar een specialist gegaan om te kijken
of ik beschadiging in mijn oor had opgelopen. Er was niets te zien, mijn
gehoor was uitstekend en er werd mij aangeraden om het geluid te
maskeren door iets ruisens in mijn slaapkamer te zetten. Een ventilator
of zo. Nou daar schoot ik wat mee op. Ik kreeg een folder mee van een
psycholoog die zelf oorruis had en wat me bijgebleven is, is dat je er
aan gaat wennen op den duur. Ik kon het niet geloven, maar uiteindelijk
heeft hij gelijk gekregen.
Ik probeerde er mee te dealen, maar op een gegeven moment kwam ik op het
internet een tinitool tegen. Een soort laser-pen. Dat heeft het geluid
ruimer gemaakt.
Door veel te lezen en te weten over behandelingen werd mij wel duidelijk
dat er weinig hoop was voor mij. Ik ging door allerlei emoties
heen, angst, irritatie, wanhoop, verdriet bij het idee dat ik nooit meer
rust zou ervaren. Ik kon er ook niet van weg. Wat nu? Niemand kan mij
helpen dus moet ik zelf op weg gaan om verlichting of genezing te
zoeken.
Uiteindelijk begon ik inzicht te krijgen in de oorruis, niet door er van
weg te gaan maar door er juist naar te luisteren en te ontdekken wat
deze aandoening me te vertellen had. Ik ontwikkelde een geheel nieuwe
kijk op ziekte in het algemeen en oorruis in het bijzonder.
Verderop in de website kun je daar uitgebreid over lezen.
naar
boven
