mijn visie

 

                                                                                                                               


Start
wat is oorruis
oorzaken
behandelingen
stress
mijn verhaal
onze maatschappij
de zin van ziek zijn
nieuwe kijk op ruis
mijn visie
benadering oorruis
mijn methode
coaching
tips
links

mail

 

 

                              

Visie op ziekte

Ik ga er vanuit dat ziekte het uiteindelijke gevolg is van ontkende en weggestopte ervaringen, emoties en gedachten die opnieuw begrepen dienen te worden.
Ik ervaar lichamelijke symptomen als onderdeel van het levensproces dat zich in ieder van ons ontwikkelt, maar uiteindelijk in een ziekte zou kunnen ontaarden.
Het symptoom of de ziekte is een laatste kreet om aandacht en als je er aandacht aan schenkt kan het de wegwijzer zijn naar de werkelijke oorzaak. 
We zijn energetische wezens en de oorzaak is te vinden in dit energetische veld.

Naar aanleiding van eigen ervaring met ziekte, onderzoek, zelfstudie en ervaring in de begeleiding van anderen heb ik een geheel eigen visie ontwikkeld wat betreft ziekte.
De basis van mijn visie is te vinden in het interpreteren van de symptomen en deze te gebruiken om de oorzaak te vinden en  het achter- liggende probleem op te lossen. Daardoor wordt het symptoom (ziekte) overbodig gemaakt en wordt het natuurlijke evenwicht hersteld.

Ik ga er vanuit dat we in een levensproces zitten en dat het er niet om gaat wat er in ons leven gebeurt maar hoe onze reactie daarop is. Daar zou de aandacht
op gericht dienen te zijn. Welke gevoelens en gedachten ervaar ik bij bepaalde ervaringen. Wanneer we onze aandacht daarop vestigen,onszelf de vraag stellen waarom we zo reageren dan kan het antwoord daarop een wegwijzer zijn naar de werkelijke oorzaak van het probleem.
Vaak zijn het ontkende emoties, behoeften en verlangens vanuit het verleden die om aandacht vragen. Als kind kijken we naar onszelf via de ogen van onze opvoeders en omgeving. Wanneer deze onze emoties,behoeften en verlangens negeren gaan we dat zelf ook doen. 
We leren wat wel en niet mag van anderen, we leren ons te gedragen zoals anderen dat van ons willen. Omdat we afhankelijk zijn zullen we zoveel  mogelijk leren ons aan te passen en in te passen in onze omgeving. Hebben we een beetje geluk dan zullen onze ouders ook naar onze behoeften en kwaliteiten kijken en daar rekening mee houden. Maar vaak geven onze ouders de patronen van hun eigen opvoeding mee of juist het tegenovergestelde in plaats van naar het kind te kijken. Dat wordt ons niet geleerd.
In zekere zin moet dit ook gebeuren, maar er komt een moment in ons leven dat we ontdekken dat we problemen krijgen tussen wie we zijn en wat er van ons wordt verwacht. Zolang we afhankelijk zijn denken we geen keus te hebben en ondanks dat we uiterlijk tegenstribbelen zijn we innerlijk heel onzeker en twijfelen we eraan of het wel goed is zoals we in elkaar zitten. We bouwen energieblokkades op omdat we proberen ons toch aan te passen.

De energiebanen of meridianen stromen niet meer goed door en we krijgen lichamelijke klachten , zoals maagklachten, spijsverteringsklachten, hoofdpijn en noem er nog maar een paar. Doen we hier niets aan dan kan zich dat in veel ernstiger vormen van klachten ontwikkelen, uiteindelijk in ziekte en als laatste in de dood. Om de energie die deze blokkades in standhouden weer te laten stromen kunnen we onze emoties (is gevoel in beweging) leren uiten en de energie weer eigen maken en gebruiken voor onze ontwikkeling. 
Om de blokkade op te kunnen lossen hebben we het nodig deze te accepteren en te onderzoeken in plaats van te ontkennen en er tegen te vechten. Dit gevecht winnen we nooit en kost alleen maar energie die we beter kunnen gebruiken om vragen te stellen aan onszelf.
De energie die vrijkomt kunnen we gebruiken om de ziekte (signaal) overbodig te maken.
Dat vergt inzet en zelfonderzoek. We zullen de verantwoordelijkheid voor ons eigen leven en problemen op ons dienen te nemen. 

Vanuit eigen ervaring weet ik wat het oplevert om deze blokkades onder ogen te zien en er mee aan het werk te gaan.
Het zijn afweermechanismen die ons ooit gediend hebben door ons te beschermen. We dienen ze met respect te behandelen en ze als onze vrienden te zien in plaats van vijanden. Wanneer we geleerd hebben om onszelf te beschermen zijn ze niet meer nodig en is de energie die nodig was om de blokkade in stand te houden weer bruikbaar voor onze heling.


 

                                                        naar boven